به چشمانی که بستی

مرا تکرار کردی

سکوت دشمنانم را، به لبخندی پر از شمشاد کردی

مرا در اوج تنهایی، رها و بی نشان کردی

نگاهم را به دست باد میدادی، دلم را چاک می دادی

کنون بار دگر بر من نگاه عشق میدوزی!؟

نمی دانم تویی، یا دیگری هستی

مرا بر باد می دادی و خود بر آب جاری

من هر دم لحظه لحظه با خودم هر بار تکراری

تو رفتی و دگر من لحظه هایم را نمی خواهم

تو را با یاد غم هایت نمی خواهم

برای اولین بار است، که غم را دور می ریزم!

به زیر آسمان دریاست

من از او کم نمی خواهم

به ابر نورسیده با تمام عشق می گویم:

ببار و رود جاری کن

مرا دلشاد و راضی کن

بدان، رودی که میسازی

به قلبم راه می یابد

به هر قطره  که در رگ می شود جاری

مرا از عشق تو سرشار می سازد

تو در جان منی جاری

به قلبم راه می دانی

تو را با عشق می گویم:

ببار و رود جاری کن......